Monuments
Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι της γενιάς μου γνωρίζουν το The Dukes of Hazzard, αλλά δεν είμαι σίγουρος πόσοι έχουν ακουστά τους Hazzard, το συγκρότημα που δημιούργησε ο Herman Frank — ναι, ο ίδιος από τους θρυλικούς Accept. Το project αυτό έδρασε από το 1982 έως το 1985, αφήνοντας πίσω του έναν και μοναδικό, ομώνυμο δίσκο το 1984, που κυκλοφόρησε από τη Mausoleum Records. Έτσι, ενώ χθες ο περισσότερος κόσμος πετούσε χαρταετούς για την Καθαρά Δευτέρα, εγώ προτίμησα να μείνω… προσγειωμένος και να του χαρίσω μια φρέσκια ακρόαση.
Οι Deep Purple είναι αγαπητοί στην χώρα μας από τα 70ς – 80ς. Είχα γράψει και στο κείμενο για το ‘’Fireball’’ ότι οι κασέτες με την ένδειξη ‘’ROCK ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ – ΕΠΙΛΟΓΕΣ – ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ’’ ήταν τίγκα στο βαθύ μοβ. Και σε όλες τις εποχές τους, είσαν βαθιά πετυχημένοι. Και στα πρώτα τους και όταν μπήκε στην μπάντα ο πολύς Ian Gillan και με τον David Coverdale. Κοινή συνιστώσα τον καιρό εκείνο και όχι για πάντα ο Μαυροπερισσότερος Ritchie Blackmore.
Οι Evergrey πάντα στον ευρύχωρο πεδίο του progressive power που βρίσκονται και πάντα σε γκρι φόντο, πότε πιο ανοικτό και με αισιόδοξες πινελιές, πότε βαθύ γκρι της μελαγχολίας, δημιουργούν και παίζουν την σκοτεινή μουσική τους. Τον καιρό εκείνο, αρχές 10ς, τα ζόρια ήταν έντονα με αποχωρήσεις μελών με όχι και τόσο όμορφο τρόπο και με αναρτήσεις του main man των Evergrey Tom S Englund που έδειχναν πόνο και θλίψη για όσα δραματικά συνέβαιναν στην μπάντα.
Κάποιοι μουσικοί στους heavy metal κύκλους, έχουν σχολιαστεί πολύ, θετικά ή αρνητικά, για κάποιο χαρακτηριστικό τους που δεν έχει σχέση με την ίδια τη Μουσική. Ο King Diamond για το βάψιμο, o Glen Benton για τον ανάποδο σταυρό στο μέτωπο και ατελείωτα παραδείγματα που θα χρειαζόμουν πολύ περισσότερο χώρο για να αφιερώσω. Κάτι ανάλογο ''έπαιξε'' και με τον Καναδό Jon Mikl. Ποιος είναι αυτός; Ο τραγουδιστής/μποντιμπιλντεράς των THOR. Συζητήθηκε κατά πολύ για τη σωματική του ρώμη και όντως ο 70χρονος πλέον Jon κέρδισε πολλούς τίτλους πάνω σε αυτό, σε όλο τον κόσμο. ΔΕΝ ήταν μόνο αυτό.
Με θυμάμαι μικρό να πηγαίνω σε δισκοπωλεία και να διαλέγω δίσκους για να μου τους αντιγράψουν σε κασέτες. Αν μάλιστα επέλεγες να ήταν χρωμίου, πολλές φορές έφθανε την ίδια τιμή με αυτή του βινυλίου. Μικροί είμασταν, λάθη κάναμε και έτσι μαθαίναμε. Ένα από τα λάθη αυτά ήταν που έβλεπα τον δίσκο των Tröjan, ''Chasing the Storm'' σε χαμηλή τιμή (1500-2000 δρχ) και δεν το έπαιρνα ποτέ. Νόμιζα ότι ήταν κάποιο soundtrack και το περνούσα στα γρήγορα. Εννοείται ότι αυτός που είχε το δισκάδικο (επαρχία) δεν είχε ιδέα, είχε όλα τα είδη μουσικής.
Είναι τεράστιο το πλήθος των hard rock συγκροτημάτων που ταυτίστηκαν με το Χριστιανικό στίχο/θεματολογία στην Αμερική. Από την άλλη, στην Ευρώπη σχεδόν καθόλου. Πάντως εκεί στο δεύτερο μισό των 80ς, υπήρξε πληθώρα hard rock/metal συγκροτημάτων, ακόμα και εταιριών που ασχολήθηκαν με αυτό που λέμε White Metal. Και υπήρχαν πολλοί οπαδοί που τους υποστήριξαν. Λίγες είναι οι μπάντες που ξεχώρισαν παγκοσμίως, οι υπόλοιπες έκαναν κάποιο όνομα μόνο στην Αμερική.
Επισκεπτόμαστε τη Γερμανία πίσω στο 1988, εποχή που έβγαζε πάνω από τις μισές metal μπάντες της Ευρώπης, σε όλα τα τότε είδη. Το metal ήταν ακόμα στα φόρτε του και τα συγκροτήματα ξεφύτρωναν στα μανιτάρια μετά από βροχή. Τότε γεννήθηκαν και οι Letter X με έδρα την Στουτγκάρδη. Ένα demo τριών τραγουδιών την επόμενη χρονιά θα κάνει τον κύκλο σε πολλά χέρια πολλών μεταλλάδων, Γερμανών στο μεγαλύτερο μέρος. Αυτό ήταν αρκετό για να τους υπογράψει η Steamhammer που έδινε ευκαιρία σε πολλές μπάντες της χώρας της σε σχέση με την προέλευση τους.
Εμένα μου αρέσουν οι συλλογές. Ειδικά όταν πρόκειται για συγκροτήματα με πλούσια δισκογραφία στην πλάτη τους. Σου δίνουν μια συμπυκνωμένη, περιεκτική εικόνα του ήχου τους και της εξέλιξής τους μέσα στον χρόνο. Κι αν σου κάτσουν καλά στο αυτί, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ψαχτείς παραπάνω με τη μπάντα — θα σκάψεις βαθύτερα, θα ακούσεις ολόκληρα άλμπουμ, θα μπεις στο trip.
Παιχνίδια με τον Διάβολο, με τον εξαποδούλη της κιθάρας Eddie Van Halen ή τον Βελζεβούλη τραγουδιστή David Lee Roth. Εδώ αυτοί οι δυο αρχίζουν μια μουσική συντροφιά, τους Van Halen μαζί με τους Alex Van Halen στα τύμπανα και το Michael Anthony. Αυτή η παρέα με πρωτοστάτη τον Eddie Van Halen που ήταν και ο βασικός στο song writing και φυσικά lead κιθαρίστας ξεκίνησε το 1974 και το 1978 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο με το όνομα της μπάντας, Van Halen.
Cacumen. Σε πολλούς δεν λέει τίποτα αυτό το όνομα. Έτσι λεγόταν η μπάντα των Γερμανών Bonfire από το 1972 που ιδρύθηκε από τους δυο κιθαρίστες της μπάντας, Hans Ziller και Horst Maier-Thorn (απεβίωσε το 2017). Το 1978 το μικρόφωνο αναλαμβάνει ο Claus Lessmann και με την τότε σύνθεση κυκλοφορούν δυο ολοκληρωμένους δίσκους (και ένα ep). Η μπάντα γινόταν όλο και γνωστότερη, κατάφερε να υπογράψει με την κραταιά BMG κάπου το 1984-85 και εκεί έχουμε αρκετές αλλαγές. Αλλάζει το ρυθμικό ντουέτο της μπάντας, αλλάζει το look, αλλάζει το όνομα. Και το όνομα πλέον γίνεται Bonfire.